KONGOSTRAATdoor Jonas Dumon

seizoen 2012-2013
18+
stad

De dag heeft zijn ijzige sporen

nagelaten, kolommen van

drukheden.

Gemoedelijkheid heeft zich genesteld,

in één raam brand nog licht,

daar moet ik zijn

daar wil ik zijn.

In al dat gebouw en plaaster

is mijn verlangen woonachtig.

Wazig tekent zich

het tekeergaan van het hart

van mijn stad zich af.

En hier klopt het mijne.

Oude bekenden en met u

wil ik oud worden.

Op de huizen lopen lijnen

door , alsof ze door iets reusachtig

op een nacht zijn gemetseld.

Ik krijg hier schone gedachten,

en waar de sneeuw nog onbedrukt ligt

zal het rumoer

morgen weer

vluchtpaden maken.

Je zegt dat je de stad houtskoolt,

iets met een waslijn zeg je,

iets met honger zeg je

en kijkt veelbelovend in de richting

van burcht en café.

Ik kijk naar jou

en zie hoe mooi je dat doet.