Laten gaandoor Bram de Zwart

Soet 2015
15-17
verdriet

 

 

 

 


Gevangen in m ’n eigen gedachten,
zit ik hier te beven.
Wie had er nu ook kunnen verwachten,
dat ze niet lang meer zou leven.
Iemand kwijtraken,
dat doet zeer.
je kan knielen en bidden dat ze het zal maken,
maar ook niet veel meer.
Er is niet veel tijd meer over,
om haar graag te zien.
Al ben ik nu misschien een uitslover,
Ik wil haar niet laten afzien.
Nog snel een laatste groet gebracht,
dat heb ik gedaan.
En in het midden van de nacht,
is ze dan doodgegaan.