oneindige waterloopdoor Katrien Slabbynck

Soet 2015
15-17
liefde

de zee verdrinkt

haar verdriet

haar tranen

stort ze op het strand

waar zij haar hart lucht

 

langs die oneindige waterloop

strompelt hij

radeloos en

met telkens

een laatste sprankje hoop

heen en weer

 

een donker silhouet

tegen de warmrode wolken

waarvan hun kleuren

huilend uitgelopen zijn

hij is donker tegen licht

 

voortgestuwd

door kloppend hart

op zoek naar liefde

die verborgen ligt

voorbij het einde van

een doodlopende straat