Tussen de sterren niets dan leegtedoor Maarten Jochems

Soet 2015
18+
gemis

De mens begon rond de aarde te slingeren;
Zijn aftandse parel, paradijs van
Verzwolgenheid: een idylle
Die men niet uit de ruwste passies
Distilleren kon.

En de zwaartekracht was niet van tel
Met elke gram heimwee verwijderde de mens
Zich verder van huis. Als
Reiziger op de dool, daverend
Tussen het sterrenvuur.

Tegen de donkere regionen baat
Het vechten niet. Vroeg of laat
Worden allen door de zon geconsumeerd;
Hij en zij, jij en ik, in een zwoele dans
Van de oneindigheid.

 

En zo voer de mens de kosmos in:
Een kadaver van onherbergzamen;
Met niets dan de leegte rond
Zijn naakte lichaam, niets dan angst
In zijn hoofd.