Ideaaldoor Jonas Beckers

Soet 2015
18+
natuur

Onderhuids overwoekeren ideeën elkaar;

ze duwen en trekken tot er nog één overblijft.

die ene staat dubbel gebogen te hijgen

en schrijft bevend aan zijn pover nageslacht:

 

wanneer je ligt te zweten in je laatste bed,

onder een laken dat velen amper warmte boodt,

ga je denken aan je eerste geschenk en

hopen dat men later –isme achter je naam zet.