Pictionary voor beginnersdoor Sara Eelen

Soet 2015
18+
liefde

 

 

Ik beeld de zeespiegel uit.
(Armen waaiend, benen golvend, uitdijende dijen, glazige ogen
en horizontale ademstoten die bij je voeten stranden.)
Jij kijkt naar de muren, met je verticaal opklimmende gedachtes
en dagdromen zonder vochtplekken
- ook een glazige blik, maar dan anders dan de mijne.

Ik wil je zeggen dat je het zo nooit zult raden
- hoe diep ik ondertussen al gezonken ben,
wij samen aan het zinken zijn -
maar zolang jouw ogen het behang fixeren is mijn mond een schelp
en al wat raast en raast is stilte. De parel knelt in het binnenste van mijn buik.

Ik wil je zeggen dat zolang je niet begint te graven
er ook niets opgestapeld wordt. Geen zoutzakjes langs deze kade,
deze oneindige zee. De lucht alleen maar dikker,
de vogels alleen nog vadsige vlekken in die lucht.
Geen dammen om ons over te werpen, geen grond voor een vaste val,
niets meer. Water kan dat, niets meer over laten.

We moeten ons beschermen, voor dat water dat wilder wil,
voor de aarde die wakker wordt.
Die zijn walgende stem oefent in het schorre orka-huilen.
Die de nacht openbreekt door zijn armen in het middelste van de oceaan
als een orkaan rond ons te werpen.

Ik sta met mijn voeten in het water, het zand, de dikke lucht, het uitdunnende huis,
niets valt nog te onderscheiden. Verticaal, horizontaal - enkel stilte.
Alles zinkt of smelt of zwemt of knelt.
Ik wil je zeggen dat dit het moment is,
het moment om mijn mond als een schelp aan je oren te leggen
en de hele wereld die nu zee is er in te horen ruizen.