de hoop van een vlinderdoor Elena Mihai

Soet 2015
12-14
dromen

Soms, zou ik een vlinder willen zijn.

Met prachtige vleugels, wat is dat fijn!

Vliegen door de lucht,

in zijn dolle vlucht.

Soms zonder bestemming

en ook soms zonder remming.

Vleugels teer en kwetsbaar.

Hun leven, altijd in gevaar.

Ooit kon hij niet lopen, dus hij kroop.

Maar wat hij niet verloor was hoop.

Hoop dat hij op een dag,

als een vlinder zou gaan vliegen.

Het maakte niet uit welk tegenslag.

Hij had maar één droom: rondvliegen.

Rondvliegen in de lucht.

Het voelen van de wolkenlucht.

Op een dag kwam zijn droom uit,

en zo krijg je van dit gedicht een mooi besluit:

'Laat je dromen nooit vergaan,

want zonder dromen zou realiteit nooit bestaan.'