Blijfdoor Giuseppe Minervini

Soet 2015
18+
gemis



In de schaduw van het lauwe lantaarnpaallicht
    
ligt haar dood en bebloemd bloed.  
   
Wolkenbommen van rouw, begraven 
    
tussen striemen van winterbries.  
  
Het volk van de stad bepamperd          
   
in een regen van blauw zonlicht.     
  
   Haar klauwen streelden mijn hals,      
  
   haar koude tong van leer begroef     
    
  haar woorden in het plotse.   
 

In de wonde scandeer ik een rozenkrans.   

Ik bid voor haar, voor haar eeuwigheid.   

Ik hoop dat ze op een dag niet sterven zal  
Ik hoop dat haar lijkwagen voor altijd leeg blijft.