Verstiktdoor Fien Leysen

Soet 2015
18+
gemis

Jij klikt met pedalen van dun plastic
tot ze ingedrukt verhalen hoe ik groter word.
Jij raast met naald en draad door
dagen waar ik straks hoorbaar, voelbaar, achter loop.
Door mij tikkend langer te gaan maken,
weet ik dat wij tijd inhalen.

Ik hoor de holtes waar mijn lijf straks in gaat passen,
en de woorden die jij in de zoomen achterlaat.
Ik hoop de klanken in mijn kleren.

En dat jouw zuchten zacht mijn mouw inkruipt.
Dat ik jou hoor als stof die mij te klein, te groot, net juist
pas daarna kan ik zonder verderleven.
Stil stikkend de armen spreiden
naast de maat waarin ik pas.

 

Nog steeds jou horen blijven
wanneer jouw lichten uit en kamer leeg,
ik ook slapend enkel voortbeweeg
langs de tonen waarop jij mijn moeder was.