___door Siel Verhanneman

Soet 2015
18+
gemis

Mijn duim zweeft boven het scherm van mijn telefoon.
Het is niet de
eerste keer dat ik bij uw naam blijf
steken en mijn vingers beginnen te
trillen. Ik verwacht helemaal niet je
stem te horen. Of dat je zult
opnemen. Maar mijn handen
beginnen klam te worden en mijn hart
klopt in mijn keel. Dit duurt een tijdje tot ik besef waar ik mee bezig
ben. Dan druk ik op ‘uit’
en schuif dat ding naar de hoek van mijn bureau.

Elke keer bang dat ik je morgen opnieuw zal willen bellen.