Ik had je al bijna ingesliktdoor Nouni van Arnhem

Soet 2015
18+
liefde

 

Ik had je al bijna ingeslikt

 

toen je jezelf openbaarde als

 

cactus.

 

We bleven samen hangen

 

aan je stekels

 

verzorgden beurt om beurt

 

elkaars wonden

 

staken op zijn tijd

 

in dor vlees

 

als de rust al te overheersend

 

was wedergekeerd

 

lachten en huilden dan geluiden

 

die we regen aan je stekels.

 

 

 

Ik weet niet wie

 

zich nu bekommert om

 

je littekens.

 

Op mijn vensterbank

 

rust een cactus.