zwevendoor Yanne Van Reusel

Soet 2015
12-14
verdriet

Het lot slaat toe.

Jaren van diepe verdwongen pijn.

Verzwegen gevoelens van alles wat ik meemaakte.

Snakkend naar liefde.

Alle woede van al die jaren en niks loslaten.

Langzaam aan het sterven.

Alles om mezelf de dood in te slepen.

Depressie na depressie.

Maar ik won de gevechten er tegen.

Ik wil niet meer leven, ik wil zweven.

Op een hoge afgrond kijk ik mijn laatste hoop tegemoet.

Zwevend de afgrond in, niemand houd me tegen.

 

Want ik zal zweven.