Zonder titeldoor Veerle Claes

Soet 2015
18+
gemis

Terwijl de schemering zich op de vensterbank nestelt

trachten we zorgzaam gefluisterde welterustens

over je kussen uit te strooien

 

Tere gedachten vallen in kieren en zinnen

 - die je normaal gesproken niet tegen elkaar zou zeggen –

overspannen de kamer als regenbogen

 

Geluidloos onder ons

wordt je wazig langs de randen

glij je gewoon weg

- oppassend maar vastbesloten -

Misschien hoor je - nu laatste zonlicht wordt gezeefd –

kleuren bij onze woorden

 

Het is zo tastbaar – hoe klein we zijn

hoe kwetsbaar

in vergelijking met rotsen, sterren

 

Herinneringen stapelen zich op

komen allemaal in dit moment samen

 

alles is nu mogelijk