We overlopen het gebeurdedoor Robine Marinus

Soet 2015
18+
bitter

Ik laat het loslopen in gedachten, al het gebeurde raast heen over netjes opgevouwen dagen, over georganiseerde geheimen en laat alles achter in chaos

Mijn woorden jagen het na, jagen jou na maar kunnen het niet vatten en kneden en vormen tot iets dat past op de stippellijn

Ik jaag je na, ik pas niet op de stippellijn

We overlopen het gebeurde: je hield me tegen en ik voelde je wanhoop, priemend tegen mijn

stiekem gestolen in donkere bossen, kronkelend over houten banken

hoe moeilijk de juiste hoek is, wij zijn parallel

willen en niet willen zijn net als wij parallel

We overlopen het gebeurde: mijn gezicht tegen koud steen en onze schoenen onder het stof

je jas als leeg canvas waarop ik een afgrond schilderde

toen het zo koud was en ik dat niet voelde

je zei dat je me te graag zag maar morgen niet meer, nee toch?

We overlopen het gebeurde: je keek van de overkant van de overloop en liep over, ik liep over van

ik liep in je over

je zei merkte je mijn lichaam tegen het jouwe

je zei dat je het al wist toen het nog licht was, toen het had gesneeuwd en ik dat niet voelde

We overlopen het gebeurde: je hield mijn gezicht in je handen en keek naar iets in mijn ogen dat je voor het eerst zag

je hield mijn hand vast zodat ik niet zou vallen in de sneeuw, ja toch?

je tuurde maar had geen beeld van ons samen en het schuurde en schrijnde

ik heb geen beeld van ons apart

We overlopen het gebeurde: je zag me graag in de dagen dat sneeuw viel en bleef liggen

daarna smolt het sijpelend door mijn vingers

dit ben ik als reactie op je woorden

dit ben ik als antwoord op je twijfels

dit ben ik als prooi voor je grillen

dit ben ik als offer voor je liefde

daarna brak jij je botten en ik mijn hart