Verslaafde In Hersteldoor Chloë Devriendt

Soet 2015
15-17
liefde

Maar je was verliefd op een jongen die niet wist wat liefde was en zijn ogen waren het soort dat ouders je voor vergeten te waarschuwen. Net zo verslavend als drugs, maar veel schadelijker. De naslag is veel groter en het verlangen veel dominanter. Het doet je wensen dat je nooit gekeken had, maar je weet dat het leven niets waard zou geweest zijn als je niet gekeken zou hebben. Maar je bleef kijken, en oh, dom klein meisje, je was verliefd. Je was bedwelmd en high elke keer je ogen de zijne ontmoetten. Je had vleugels gekregen en vloog hoog boven de hoofden van zij  met een leeg hart. Maar je had beter moeten weten; het kon niet blijven duren. Je vloog recht in de storm, je was gedoemd te vallen. En dat deed je. Je vleugels werden afgesneden door de woorden die hij niet kon zeggen tegen jou, maar zong voor haar. En zijn cocaïne ogen zochten niet langer die van jou, maar die van haar, dus je beefde,  en brak, en het kon hem niet schelen. Maar jou wel, jij gaf nog steeds om hem, meer dan om jezelf. Je verlangde nog steeds.  Je was een verslaafde in herstel, maar niemand had je ooit verteld over de hel die je zou moeten doorstaan. Nu vlieg je niet langer, je kruipt. Je knieën zijn kapot geschraapt, net zoals je handen. En nu is  je hart net zo leeg als van diegene waar je vroeger op neer keek.