Troepdoor Evy Maes

Soet 2015
18+
maatschappij

Als wij willen

Eten we de troep der eenzaten op.

Het laatste restje

Van hun zogenaamde waardigheid

Die in blik noch hart zijn grenzen kent.

 

Als de houdbaarheid zijn grenzen niet meer kent,

Schrapen zij onze harten leeg met hun hoofd dat eigenlijk

Hun hart is.

Slechts tijdelijk.

 

Als zij niet meer zweven

Duwen wij

Tot ze weer vallen,

Tot hun hersenen de neus uithangen.

 

Terug in de diepte waar ze hun dromen vergeten,

Want wij worden ziek van troep.