(geen titel)door Joke Vanneylen

Soet 2015
18+
maatschappij

Achter dit raam hebben de jaren ons verankerd, 

verschraald onder de hete middagzon. Achter dit raam 

hebben we onze gezwollen voeten in dampende baden gesopt. 

 

We hebben onszelf uitgezucht, achter dit raam, 

verdund zijn we naar het glas gewaaid. Wij - 

de dauw tegen de ramen, het kristal van onze adem -

 

wij stromen gezamenlijk over straten, 

naamloos, de kragen hoog.

Wij vallen samen met de grond als het regent, 

 

boren onze hoofden in glanzend beton.

Wij kronkelen gehaast en kabbelen weer uit, 

vertakken, wanneer we moe zijn

 

gezamenlijk te zijn. Eens alleen 

zakt ons hoofd op onze rug, een waterzak. 

Eens alleen beseffen we: wij 

 

 

zijn water, klaar om te verdampen.