De zon en de maandoor Amalija Poppe

Soet 2016
09-11
geluk

De zon en de maan, Keken elkaar niet meer aan. De maan keek naar de nacht, daar hield ze de wacht. De zon keek naar het daglicht en bleef een oogje in het zicht. De zon zei tegen de maan: Ik ga weg! De maan zei terug: Maar zonder jou licht, Hebben de mensen van mij geen zicht!

De zon zei weer: Dan heb je pech! Maar ik ga nu weg!

Zo bleef het een dagje Maar met een resultaat zonder lachje De zon vroeg aan de maan: Wil je weer in mijn licht staan? De maan knikte en zei: Zonder jou ben ik geen maan in de nacht en jij geen zon overdag.

We hebben elkaar nodig in het leven voor elkaar wat licht te geven!

Zo had de zon het nog niet bekeken

Hij verontschuldigde zich voor zijn rare streken

We zullen voor altijd samen zijn, ik groot en jij klein!