Vlaanderen Idoor Arno Van Vlierberghe

seizoen 2012-2013
18+
bitter

Parelwitte luchtkastelen 
op nagelaten mest,

                  Daar groeien jullie zonen en dochters,
                  zekerheden die over onze nieuwe morgen
                  hun slaap niet zullen laten.

Maar mensen hebben muren nodig.

                  Waar de velden bunkers ademen
                  en kinderen ooit kwamen sterven,
                  hangen nu vlagjes uit.

                  Waar de auto’s feestelijk blinken,
                  wordt het dichtslibben van dromen
                  iets hoorbaars.

  • Beste dichter, Je deed een geslaagde poging om poëtisch en maatschappijkritisch te zijn. Je gedicht werkt heel consequent, zonder ballast, een gedachtengang uit, met in de vorm aanwezige inhoudelijke accenten. Een subtiele, milde aanklacht van de evidentie van welvaart, van materialisme. De verbinding tussen vroeger en nu wordt naadloos gelegd, met een pijnlijke conclusie. De woordkeuze is ook zeer goed, er worden mooie bruggen gelegd.