De schoonheid die nooit van de tijd verliestdoor Andrea Derese

Jonge dichter des vaderlands 2016
18+
maatschappij

Als je geboren wordt ben je naakt.

Dat is een feit, en elke geboorte van een kind raakt.

Je wordt dan in een doek gewikkeld en later in kleren gestoken.

En hoe ouder je wordt, hoe meer naakte delen er worden bedekt.

Het wordt wel gewoon, todat je voor dat stukje blote huid terugvecht.

Later verandert je huid in een crepé- papieren woestijn.

Daarvoor hoef je niet helderziend te zijn.

Jonge meisjes op zilverkleurige naaldhakken...

Vrouwen in mandarijnkleurige broekpakken...

Maar dan wil je van dichterbij bekijken, om je huid te vergelijken...

En het voelt aan als het vel van een uitgedroogde perzik maar niets is was het lijkt...

En dan heeft alles een betekenis.

Over je geglazuurde huid van ivoorkleurige crèmes en die te snelgaande tijd...

Ik zie het tenminste zo...

Maar het belangrijkste is hoe jij schoonheid bekijkt...