Diafragmadoor Esa Denaux

seizoen 2012-2013
18+
liefde

Ik kleed me meestal in metaal of graniet,

giet doornen over me heen en stap de wereld in:

Waar ik kom schuilen mensen in gaten langs de weg.

 

Mijn woorden graven kuiltjes in hun hoornvlies, 

wrijven schuurpapier over iris en pupil.

Mijn daden breken hun vingers in twee, 

kauwen beengruis tot nog fijner pulp.

 

Met vuurvast speeksel teken ik misvormd ABC, 

de letters van mijn credo:

Openbaar ben ik onaantastbaar,

staar ik conventie dood.

 

Maar ben ik thuis, dring je binnen door mijn ogen,

doe je glimmend harnas verdampen boven 

hete glimlach en stomende lakens.

En zeg je: ‘schat, ik hou van je’,

luister ik met wapens neer.