zonder titeldoor Yann Muylle

Soet 2016
09-11
liefde

De ochtendstralen straalden door de ramen.
De zon verblinde me tot ik niets zag.
En toen raakte ze me aan, en plots ...

Hoorde ik de vogels fluiten.
Een lieflijke engelenstem echoode in mijn hoofd.
De duizenden zonnestralen die nog meer feller schenen dan ooit,
leken van goud gemaakt te zijn en ze straalden in mijn hart.

Ik kon haar niet zien, maar was verliefd op haar, o zo verliefd.
Linde was haar naam, ik zal haar nooit zien, maar zij blijft in mijn hart
omdat ik naar haar smacht.

Maar toen op die dag, het werd koud en kil in mijn hart.
Ik hoorde het van mijn vriend, het deed pijn in mij.
Als een pijl die door mijn hart zoefde, maar die keer was zij er niet 
om mij te vergeven.