Mijn levenslijn(pijn)door robrecht coussement

Soet 2016
18+
emoties

 

Alweer een slapeloze nacht

 

ronddolend in m’n gedachten

 

Niemand die op me wacht

 

wat kan ik van deze wereld nog verwachten

 

 

 

Angst, terreur, een nietsvermoedende groep

 

onbetekenisvolle mensen

 

Gewone dagtaak, slaven van de onwetendheid

 

razen maar door, zonder grenzen

 

 

 

Barstend mijn hoofd, dronken en vergiftigd

 

was het maar de wijn

 

die me verloste van deze helse pijn

 

Ik haat die gevoelens, die gedachten, ze doen me zo’n pijn

 

die zo mijn hart versmachten

 

 

 

Scherpend, scheurend, dwars door merg en been

 

waarom zo teergevoelig en anderen een hart van steen

 

vechtend, martelend en schreeuwend van de pijn

 

Soms wil ik m’n lichaam verlaten

 

en met m’n gedachten alleen zijn

 

 

 

Ik stik erin, zo genadeloos

 

help me, het doet me zo’n pijn

 

Waar is die verlossing

 

en laat ze echt wel liefde zijn

 

Een echte liefde, die niemand kent

 

groter dan God, die zinloze boodschappen verzendt

 

 

 

Pijn en angsten achtervolgen me al m’n hele leven

 

ik wil niet falen, ik wil niet opgeven

 

Verder ga ik, verder dan iedere macht

 

samen met die liefde, die onbegrijpelijke kracht

 

 

 

Bij deze woorden, verzeild in een roes van pijn en woede

 

huil ik van angsten, mijn ziel is bitterheid

 

Ontsnappen aan deze wereld, zonder respijt

 

God wat doe ik hier, ik raak gewoon mezelf kwijt

 

 

 

Krabbels ongeschreven, sluimerend in m’n geheugen gegrift

 

vind niet langer woorden

 

Alleen maar klagende stemmen

 

plagend om me heen

 

Waarom zijn ze niet te sussen

 

Ik kan nergens heen

 

 

 

Maar met die grote liefde

 

machtiger dan het brein

 

Ja, daarmee zal het lukken

 

zal mijn hart hopelijk tevreden zijn …

 

 

                                                                                      Filo