City-TRIPdoor Liesa Thibaut

Jonge dichter des vaderlands 2016
18+
maatschappij

En daar ga je dan
langs witte stenen in grijze straten in zwarte steden
met onbekende vrienden en dat verkreukte
kaartje dat je nog zou zenden, als je al iets
te vertellen had.
In kleine kamers op beslapen bedden,
met andermans verdriet nog op het kussen
en slapeloosheid in de service inbegrepen.
Bar in en uit strompelen
met duizend lagen hitte nog
zout op je huid
voor bij de tequila.

Dan dat aangeraden boekje
dat beloofde een goede gids te zijn
maar van het ver- leiden
een met toeristen doordrenkt
zootje maakte.
Dus maar verdwalen
'story of your life'
langs nachten
misschien zelfs dagen
of een minuut van een seconde
je zou het niet kunnen zeggen.

Herinneringen zijn dan weer gebouwen,
en de gedachte dat
men ook hier liefde met comfort
heeft verward.
En ook dat je daar zocht
nee, je hunkerde,
in zielloze kerken
naar iemand die
niet zo wanhopig was.
Maar er is niemand,
ontdekking -naïeve reiziger,
er is niemand
en dat had je
op foto vastgelegd.


Van ontheemde, vreemde
'je moet er toch eens uit' momenten
naar thuis als net zo onbekende bestemming
tot het vliegtuigraampje.
Met hier alles, het gehele,
of het grote niets
letterlijk als lucht
aan je vermoeide voeten.

'Groetjes uit'
je wereld die -waar je ook gaat -
misschien altijd wel
zo klein
zal blijven.