Radoor Dorien Couton

Soet 2016
18+
natuur

Ik voel vogels

in onze haren woelen.

 

De jongen klimt soms op 

de mast en ons bed is een plank 

 

maar met mijn handen leer ik

hem ademen. Hiertussen zit 

 

alles: wij

 

zijn een schip. Ik hijs

stof en veeg de zeilen.

 

Schep gaten en dicht water.

Ik zink altijd, maar kijk: 

 

zelfs de zee begint

 

te twijfelen.