Doekdoor Detlef Mostaert

Soet 2016
18+
gemis

Ik heb zopas ontdekt

dat mijn maker niet meer is. 

Dat zijn enige erfenis,

op wat rimpels en barsen na,

mijn perfecte beeltenis is. 

 

Of zo droom ik toch onbewaakt,

hoe de schepper vast geniaal was. 

Emoties heeft geraakt.

Hoe het publiek mij graag zag. 

 

En zachtjes blader ik nu af,

barstjes inclusief.

Mijn felle kleuren flink vervaald,

na de rouw om mijn verlies. 

 

Mistroostig hang ik aan muren

of hang verveeld wat rond te zien.

Toch hoop ik eenzaam,

wachtend,

dat een verdwaalde ziel,

mij van de zolderkamer haalt. 

 

Met open ogen,

door mij de maker ziet.