Bruggenbouwerdoor Detlef Mostaert

Soet 2016
18+
geluk

De vader glimlacht minzaam een stuk of wat problemen weg,

niet dat iemand zijn stralend wit gebit opmerkt.

Verhard als het is,

verdonkerd, 

verschraald, 

na een leven bruggen bouwen. 

 

Hij buigt zich naar onverbloemde realiteiten, 

hij zwoegt,

hij strijdt,

hij kraakt niet,

onder hun soortgelijk gewicht.

 

De zoon wandelt rustig warmer weer tegemoet,

niet dat hij niet sneller kan,

gespreid als zijn bedje is. 

 

Hij voelt enkel ruggenwind,

hij speelt, hij lacht,

hij vraagt niet.

Naar de stenen vakmansbrug. 

 

De vader glimlacht minzaam,

kijkt op wat donderwolken terug. 

 

Na een leven bruggen bouwen.