13/11/2015door Marieke Boone

Jonge dichter des vaderlands 2016
18+
actualiteit

Paris, je t’aime

Er is een verschil tussen bestaan en leven:      
dat laatste hebben zij in november voor het eerst verloren.            

Iedere nacht zijn ze bang,
bang dat kogels staccato voor hun oogleden zullen razen.     
Troostende armen zijn al lang niet meer beschermend.

“Tijd heelt alle wonden”, zeggen ze,
maar misschien is tijd niets meer dan het voorbijgaan ervan.

Ooit was er een pop die geloofde dat hij een echt mens kon worden. 
Zij voelen zich met niemand zo verbonden als met hem.

Paris, je t’aime