Altijd ergensdoor Rosanne Ceuppens

Jonge dichter des vaderlands 2016
18+
maatschappij

Er is een woud in ons waar we weten
wat we voelen.
De maan daalt af,
sommige beesten blaffen in het andere dorp.
We reizen naar waarheden
die vergissingen van morgen zijn
We reizen naar okerkleurige handen
die op bleke huiden blijven rusten.
Altijd ergens een verlangen.

Onze ademhaling,
verdwijnend achter de heuvels
heeft een werkelijkheid verloren.
De zon kijkt verwonderd op,
we wijzen naar andermans ziel.
De dag is een rivier
die door buigende takken waadt.
Het heden struikelt, keert terug
en verdwijnt in de verte.

Braambessen vallen zacht neer,
de grond is vochtig en we praten stil.
Ogen die luisteren
naar oude verhalen.
Haren ruisen traag in het water.
Anderen rapen de tijd op,
slenteren voor het eerst voort.