de eerste tekenen.door Tom Dinneweth

Jonge dichter des vaderlands 2016
18+
maatschappij

noem het een reünie met de jeugd,
in een afgebladerde twijfelaar. ik betrap
mezelf op een analyse van de zucht, de blik,
het staren in de ruimte. dit is jong zijn, nu;
een tactiel gebeuren, opgesloten in 
een naieve bloesem.
en ik,
de man die plukt en plukt
en terugkijkt op verwelkte geuren.

ik lig voor het eerst op een strand
met de vraag waarheen oceanen stromen.
de ogen van het meisje -meertjes onbegrip-
baden in stilstand. de mentor in zwemshorts
heeft gefaald. wanneer ze gaat zwemmen,
deint ze weg op golven blauw.

het is een moment waar postkaarten voor
bestaan. de zee ebt weg in zichzelf,
elegant bijna. ik zie het drijvende meisje,
en denk, waar stroomt al die jeugd ooit heen,
die stildurende vloed.