Op reisdoor Katelijne Vervloessem

Soet 2016
15-17
verdriet

Ik sta klaar
alsof ik op reis vertrek
met een koffer vol herinneringen
wachtend op de trein.

Ik kijk achter me.
Alles is donker.
Leegte vult het zwarte gat.
Het zweet breekt uit.

De raderen in mijn hoofd draaien op volle toeren,
in harmonie met het ritme van
de denderende sporen.
Tranen wellen op.
Het fluitsignaal weerklinkt.

Twijfel en angst overvallen me.
Langzaam verdwijnt het spoorgeraas naar de achtergrond.

Opgelucht ontwar ik de knoop.
Het touw glijdt uit mijn handen.

 

Ik miste de trein
naar jou
richting
de dood.