Vloedgolfdoor Lies Jo Vandenhende

Soet 2016
18+
liefde

Alsof ik ditmaal niet kopje onder wil
in periodiek verdriet, een vloedgolf
aan zout water binnenhoud
en onze zwembandjes onder de lakens
zelf niet kan vastklampen, met handen
als zandzakjes op mijn wangen.

Zwembandjes blijven niet waterdicht
als je in de hoekjes knipt, fluister ik
doorweekt in het laatste streepje lantaarn
wapper ik zebrapaden
mascara op je toch al vieze lakens
en zie je me zonder verf, schoongehuild
maanlichtwit.

Ik wil een kaaklijn zo scherp dat ze je snijdt
wanneer ik je de andere wang toekeer
dus vlak voor de nacht ons
even ongewenst als een witte bestelwagen
de slaap in sleept, vraag ik me af
of het bovendrijven van je dubbelleven
daarvoor al lang genoeg aan me vreet.