Verdachtdoor Anna Borodikhina

Jonge dichter des vaderlands 2016
18+
maatschappij

Ik keek naar

hoe netjes je je woorden opvouwde en ze op tafel legde

hoe je met een schaar de hoekjes afsneed

En keek hoe ze dwarrelden 

op de houten vloer

Ik keek naar je

Ogen die van oceaanblauw naar muisgrijs gingen

Toen de laatste zon naast je gezicht verscheen

Ik keek naar je wonden

En vroeg of ik ze moest verzorgen

En depte ze aan terwijl ik zei dat het pijn zou doen

Ik keek naar 

hoe je barbaars letters ophoestte en ze in men ogen

spuugde terwijl je ze opraapte van 

de houten vloer

En keek naar hoe de woorden elkaar

Contradicteerden en sneden in de betekenissen

En tot niets op het hout stierven

Ik keek en keek de laatste keer

Kijken werd hier overbodig

Zelfs een schande in de toestanden

Alsof kijken het makkelijker zou maken ze te begrijpen

Alsof zien betekende dat je zag wat er gebeurde

Alsof begrijpen hier nog betekenis had

Alsof je nooit naar me had gekekeken