Slechtdoor Juta Donckers

Soet 2017
12-14
bitter

Je ontneemt me de adem

laat me leven in een sprookjeswereld waar het enkel jij en ik is

Maar ook hier slaat de werkelijkheid toe

steeds maar weer die ontkennig

uitvluchten voor mijn onbekende

nooit eens eerlijkheid, steeds weer pijn.

laat me lijden en verscheuren,

maar hou me vast

zonder jou ben ik niets

en wat dat ook is, het klinkt als duisternis

een donkerheid die is omsloten door liefde

vurige verlangens die zelfs door jou niet kunnen worden volbracht.

Ik zal je kwetsen,

maar dat maakt niets uit,

want jij en ik, Wij, dat is waar het om draait

Onze duizelingwekkendheid maakt mij zoals ik ben,

onvolmaakt en toch perfect.