Rdoor Zoë Croegaert

Soet 2017
18+
maatschappij

Het woelt in hem.
Alles woelt en zeurt en schreeuwt,
stuitert van tenen naar kruis,
van hart naar hoofd,
van long naar maag, naar ruggengraat.
Alles klontert in hem samen,
gutst vervolgens uit elkaar
om elders weer bijeen te komen.
Hij trilt vanbinnen.  Elke cel, elke nerf,
elk ligament trilt onder zijn stormig, kolkig zijn.

En hij tracht zijn sidderend lijf alleen te volvoelen.
Zoekt naar uiterlijke rust, schijnbare stilte.
Doch hij stroomt al te vaak over. 
Dan spuit zijn ingehouden spanning eruit,
zijn vuurrode gal, zijn gevoelsvol vocht
dat alles doordrenkt, bevuilt, het kleeft
 als olie aan de vleugels van een albatros.

Zelfhaat doet hem vanbinnen wegrotten.
En het woelen is niets anders dan de
rottingsgassen die zich een weg naar buiten zoeken.