Lakmoesproefdoor Alexander Van de Sijpe

Soet 2017
15-17
geluk

Boven onze hoofden hangen lichtsabels

die we vergeten vergelijken

met zwaarden van Damocles.

 

Voeten veroeren zich vrijelijk

omdat een vloer ons verbindt.

Even voelen wij ons verwanten.

 

Hier spreekt slechtst de taal

van een lichaam dat langzaam

zijn verlegenheid losliet.

 

Onze monden happen naar adem

om hun bestaan te bevestigen.

 

Onze ogen tasten als sluipschutters

naar zij die smeken om een schot.

 

Onze armen sluipen als slangen

door het luchtledige.

 

Sommigen verliezen zich aan viriliteit,

anderen voelen de overgang tussen

meeslepende muziek en woekerend lawaai.

 

Onder vrienden formuleren we een verlangen:

laat dit de lakmoesproef van het leven zijn.