Ruisdoor Evguénia Kazantseva

Soet 2017
18+
emoties

 

Ruis

 

Golven breken op de kade

 

Waar ik voordien mijn vleugels heb uitgeslagen

 

Geen geluid zo doordringend als woedende stemmen op de achtergrond

 

Ik zet de televisie luider

 

Woorden spatten uiteen in een plas van gitzwarte inkt

 

Kronkelend en woelend komen de bladzijden tot leven als een oude zwart-wit film

 

Ooit zal ik de sprong wagen

 

Zal me laten verzwelgen in zijn diepte

 

Laat de woorden me begroeten in hun innige omhelzing

 

Laat ze weten dat ik welzalig ben

 

Er was eindelijk

 

STILTE