Myn liefdoor Caroline Smet

seizoen 2012-2013
18+
zoet

In de vroege morgen –de blaadjes nog bedekt met dauwe, stond een schone Borsbeekse vrouwe met twee emmerkens te sjouwen. Haar haren blonken in de zon als zij daar stond en d’r lokken vastbond.

Die glimlach, ik vergeet hem nooit, waarmee ze vreugde rondstrooit terwijl ze haar rok gladplooit en zich voorover bukt om de bloemen te plukken en vervolgens tegen haar neus aan te drukken. De zwoele geur van deze rozen die ze zelf had uitgekozen deed haar jonge wangen blozen.

Groener dan smaragden zijn haar ogen, groot en rond, en als ik zou mogen dan keek ik eeuwig in die ogen, was ik met haar weggevlogen,

maar één seconde is al voldoende om met zekerheid te weten

dat ik haar schoonheid nooit kan vergeten.