Hartstocht (Odyssee)door Laurent Voet

Soet 2017
18+
liefde

I

Aangekleed door het licht van de maan,
bindt zij zich als hemellichaam aan de sterren.
O, danseuse in de nacht,
meesteres van universele verleiding,
in het universum gesmeed,
uit de warme sterren van Seppo Ilmarinen,
voel ik mij als onbekwame astronaut
verdwaald, misnoegd.

II

Het heeft geen zin om me te verzetten,
het licht van het hemellichaam af te dekken,
of mijn ogen te sluiten.
Want de genadeloze hitte,
verstikt de talen van mijn tong,
de poriën in mijn huid,
en de mogelijkheid tot klaarte.
Het verplicht mijn slag te slaan,
sneller dan ooit,
wil ik dit kunnen schrijven.

Op de tast van wat ik weet en denk te weten,
verplaats ik mij in uw weefwerk,
tussen het oog van de naald,
langs jouw dirigerende vingers.
En hier is het besef van de enige oplossing:
een totale overgave.

III

Wanneer ik dan ruimteziek wakker word,
zal alles zich voordoen zoals het is:
oneindig,
maar in beperkte mate hanteerbaar.