We zijn erdoor Tim Taveirne

Soet 2017
18+
gemis

we zijn er

sinds

de laatste keer

vergeet ik

telkens

hoe het nu

in elkaar steekt

of er iets

moet gebeuren

of we alles

deels en onvolledig

zoals

een moeder

haar kind

verliest

wanneer het

uit haar armen

ze had

perzische uiensoep

ingepland

voor

niemand

begrijpt

leest

het alfabet in

duurzame chocolade

maar we

rangschikken

de letters

kijken ernaar tot

het zomer wordt

en ze smelten

nu moeten we

ons

weer redden

met andere woorden

we vinden

een spreken

dat langzaam

tussen jou en mij

in gaat staan

een naad

die zich herstelt

een huis

waarin we

alternatieven

verzinnen voor

toestanden

lijnen trekken

waarbinnen we

kunnen kleuren

blind worden

onhoudbaar

stapelgek

gevaarlijk

adviezen negeren

beter weten

doktersvoorschriften

ontrafelen

een andere taal

studeren

bobsleecursussen

organiseren

een been breken

kosteloze repatriatie

in mijn beste frans

vloeken

dat jij niet weet

waar ik nu ben

en dat jij ook

bobsleecursussen

geeft

maar beter dan mij

want zo was het

altijd al geweest

niets was

evenredig

maar hing

schots en scheef

aan elkaars

handen raken

ogen inkijken

geschiedenissen

verzinnen

waarin

dansende

poppetjes

liedjesteksten

vertalen

je tilt

je woorden

met je handen

alsof de taal

een tafel

nodig heeft

waaraan

we kunnen

zitten

leunen

ik herken je

voor de

allereerste

keer

sinds ik vergat

of er iets

moest gebeuren

of we alles

deels en onvolledig

zoals

de moeder die na

zesentwintig jaar

nog sprak

terwijl een broccoli

uit haar

winkelmandje viel

dat was niet

de bedoeling

kan je me

even uitleggen

waarom ik hier

naartoe ben

gekomen

de communicatie

verantwoordelijke

staat al een tijdje

op de gang

lijkbleek

heb je die

niet verteld

wat er aan de hand is

die herkende me

niet ziek

ziek nee

gewoon griep

lijkbleek

nog

drie maanden

te leven

fijne

vooruitzichten

de maledieven

paardrijden

in de bergen

ik heb je gemist

de dingen gaan

de verkeerde kant

maar in je stem

vang ik iets op

fotosynthese

daarbinnen

schijnt

een licht

leest iemand

in de krant

van gisteren

kinderkopjes

platte band

worden

lange dagen

voorspeld

je bent terug

hoe lang al

blijf je

vanaf hier

kan je in

een rechte lijn

zonder

omwegen

ik schreeuw

mijn naam

tegen je

alsof ik

ben vergeten

dat iemand anders

ooit al eerder

mijn naam

tegen je

schreeuwde