Wij kommen niet meerdoor Karolien Segers

Soet 2017
18+
liefde

Wij kommen niet meer,

onze hoofden liggen in andere schoten, onze handen in andere armen.

 

Je vertelt dat ons servies niet meer compleet is, dat jij de vorken meenam en ik de messen, dat jij wist hoe die vorken in de stelen zaten en dat ik wist hoe je messen op kelen zette. Dat ik wist hoe je op het scherpst van de snee kon leven.

Enkel de lakens kreeg je niet verdeeld, dus deelde je ze uit aan vrienden.

 

Er vielen lijken uit de kast, waar jij steeds maar weer overheen liep.

Je zei dat ik te vaak een olifant in de kamer was, terwijl jij de muizen wou laten dansen op de tafel. Daarom dat ik onze kat in de zak kreeg.

 

De laatste verhuisdoos gaf ik je,

schreef er Pandora op.

Ik wou de deur achter je dichtslaan, maar je stak er een stokje voor.

 

Je zei:

Wij kommen niet meer,

onze hoofden liggen in andere schoten, onze handen in andere armen.

Maar onze navels zijn als puzzelstukjes

Kunnen we niet nog een keer onze puzzel leggen?