Verlossend geweerdoor Flore Van Extergem

Soet 2017
12-14
verdriet

Het metaal voelt koud

Net als zijn hart

Hij ziet de dochter waar hij zo van houdt

Ze is verward

De loop staat tegen haar hoofd

Terwijl ze het uitkrijst van de pijn

Hij heeft nog nooit iemand van het leven beroofd

En ging dat ook nooit van plan zijn

Maar er is geen dokter

Geen ziekenhuis

Geen hulp voor zijn stervende dochter

En hij heeft nog andere kinderen in huis

Waarvoor hij moet zorgen

In deze elende

Houdt hij ze voor het kwade verborgen

Het meisje snikt

De vader kan het niet langer aanzien

Hoe ze bijna in haar tranen verstikt

De wonde in haar buik bloedt

Er komt geen hulp

In dit oorlogsgebied

Het enige wat er komt is de dood

En heel veel verdriet

BANG

Het meisje zakt neer

Hij houdt haar in zijn armen

Dood als ze is

Wilt haar levenloze lichaam weer opwarmen

Ze zal nu bij haar moeder zijn

Ze zal dankbaar zijn

Dat ze het niet meer moet voelen

Die ondragelijke pijn

Een dodelijke sfeer

Hij laat zijn moordwapen vallen

Zijn verlossend geweer