/door Ines Kahtane

Soet 2017
12-14
bitter

Kaal lig je daar, in je bed zonder haar.
Niet wetend dat het je laatste dag is of jaar.
Elke dag hol ik naar beneden om
te kijken of je daar nog ligt, ik kom beneden 
en ik zie je gezicht. Weet blij dat ik nog een dag met je kan beleven
en toch sta ik keer op keer te beven.
Je roept me bij je
met de laatste kracht die je nog hebt
en fluistert: 'Ines, ooit zal ik het begeven,
zo is het leven.'