Een vaag verledendoor Laura Kyndt

Soet 2019
18+
emoties

Een zwarte neerslag

vertroebelt mijn blik

Wazige flarden

doorklieven de ijle lucht

als ik naar adem hap

in deze oceaan van emoties

Verdrinken kan niet

-lukt niet-

als spijt hardhandig in opstand komt

Ze doet alsof ik er niet ben

-niet bestaan klinkt als zoete muziek in de oren-

een mars van betuigingen

over een veel te ver verleden

dat slechts onderuitzakt zit

in een stoffige leren fauteuil

ergens achterlaten in een hoekje van mijn brein

Ze maakt me gek

-ik schreeuw in de hoorbare stilte

gevallen over een te grote wolk van tranen-

Geen hand is groot genoeg

om me niet door vingers te laten glippen

Als een satijnen nachtjapon

dwarrel ik neer

verder weg in dit godvergeten gat.