We zijn slechts en beroerde imitatie van onszelfdoor Wannes De Craene

Soet 2019
18+
emoties

In een verlaten stationsgebouw zit een vrouw
ik kijk door haar als door glas; zie mij 
weerspiegeld. We hebben iets gemeen
in plaats van planten en bloemen
groeien wij
verdriet.

Ik sta naast haar voor het raam
kijk uit op drie kraaien in een boom
ze lachen met mij, met mij
met mij. Ik ben er zeker van
het echoot hier. 

Hier wil ik een religie worden, zeg ik
Ze draait met haar ogen naar het plafond
alsof daar alle antwoorden geschreven staan
en zij zorgvuldig eentje uitkiest.
Ben je gek geworden, zegt ze.
Ik zeg: Ik ben het altijd al geweest.
Ze staat op en loopt weg.

We praten niet meer. Ergens ben ik blij.
Haar naam staat nog op de deur
van het wc-stalletje.

Niemand weet waar ik het over heb.