De mens Is Als Een Potlooddoor Lina Dumortier

Soet 2019
18+
natuur

Een slijper sslijpt m' lichaam

Schelletjes, schilfertjes huid dwarrelen als rode bloedcellen in een bloedanalyse neer

Het is niet erg, weet je

We kunnen allemaal wat vernieuwde scherpheid gebruiken

 

Ik zeg altijd:

"De Mens is als een potlood"

Ons punt breekt regelatig af

van sommigen veel frequenter

van anderen is het een oneindig proces

Op het einde,echter, blijven we

grafiet en hout;

cellen en een verpakking

 

We schrijven, worden beschreven

iets schrijft door ons heen

Noem het God, de Godin, de Ziel, het Universum... Magie

Maakt me niets uit

 

En we gommen

blauwe manen nog aan toe, 

waat kunnen we gommen

Zó veel zelfs dat tegen dat wij, de potlood,

aan de helft zitten,

onze gom allang weg is

Zóveel fouten maken we en wanhopig

proberen we het uit onze aura te verwijderen

een soort Damnatio Memoriae

en toch...

als je heel goed kijkt, is het nog leesbaar

want we hebben te hard op onze punt gedrukt

 

De Mens is als een potlood

We schrijven en worden beschreven

Op het einde, echter, blijven we

grafiet en hout;

cellen en een verpakking

Grappig hoe ons leven bestaat uit immens vele wezentjes die ook leven

Zouden ze een ziel hebben?

Zouden ze ook een potlood zijn?