De hypocrisie van mensendoor Brice gabiro

Soet 2019
18+
maatschappij

Wij zijn toch echt fascinerend.

Van jongs af aan omringen we ons met muren die ons zogezegd moeten beschermen maar niets anders doen dan ons te kwetsen.
Als klein kind worden we opgevoed en aangesproken met stopwoorden die onze creativiteit in zijn vooruitgang tegenhouden en stoppen.

Als jongeren moeten we functioneren in een educatie-systeem waarbij enkel sommige eigenschappen lof en eerbied krijgen en diegenen die deze eigenschappen niet bezitten worden verplicht om in het donker te leven. Terwijl ze iedere dag hun zelfvertrouwen zien zakken, lager dan de rode cijfers die ze terug naar huis moeten dragen.

Zelfs in ons dagelijks leven komen we dit tegen en je moet niet eens zover zoeken.
Open je raam en kijk naar buiten, wat zie je? Een witte lijn, niet onderbroken in stukken maar een volle witte lijn die ons verbiedt om hem te overschrijden. Voor sommigen is het maar een witte vlakte, verspreid over de lengte van de baan die ons aantoont waar we mogen rijden maar voor anderen is het een elektriciteitskabel, een stroomgeleider die hen gevangenhoudt in een omsloten ruimte.

En waarom al deze beperkingen?

Is het religieus getint? Uit respect voor God die boven ons uittorent en als enige de benaming van almachtige mag claimen?
Of is het eerder uit angst voor wie we kunnen worden? Een onzekerheid voor de wereld die voor ons open zou kunnen gaan.

 

Wij zijn toch echt fascinerend.

Hoe wij ons perfect kunnen afschermen van ieder individu met maar 1 ding in het vizier; onze problemen.

Zelfs al heeft Jan van hiernaast zijn vrouw verloren, net als jou.
Zelfs al heeft Nicole van hier rechtover moeite om de eindjes aan elkaar te knopen, net als jou.
Zelfs al durft Yassin van twee straten verder niet meer buiten te komen omdat hij zichzelf lelijk vindt, net als jou.
Zelfs al inhaleren ze dezelfde samenstelling van stikstof, koolstofdioxide en zuurstof en kijken ze naar dezelfde grijsblauwe lucht, toch zijn ze anders en moeten ze ook anders behandeld worden.

Wij zijn het meest geëvolueerde organisme op deze wereld maar bezitten de minst indrukwekkende waarden.

Zet ons naast een groep mieren en we zullen krimpen naast hun grootsheid. Want een mier verloochent zijn medegenoten niet omdat ze wat roder of voller zijn.
Nee, een mier heeft de common sense om zijn energie en kracht samen te voegen met de rest zodat ze samen kunnen werken aan de vooruitgang van hun populatie.

Terwijl wij hier staan, in ons eigen wereldje en niets anders doen dan onszelf tegen te houden.

 

Wij zijn toch echt fascinerend.