Zwerfzuchtdoor Rosanne Ceuppens

Soet 2019
18+
dromen

Daglicht in het raam, omsloten door trage mensen

die op dit uur van de dag samen pianissimo snurken.

Alsof ze van hout zijn, stil drijvend tussen oevers.

Ze bevolken een leven,

zijn dit ogenblik en bestaan uit vele brekende ogen.

Naamloos wil ik je in mij verder dragen.

 

Tedere gebaren, die vroeger nog niet gekend waren,

beginnen langzaam van haar schouders te glijden.

Ze voelt het.

Notitieboekjes versplinteren.

De man plast en schreit beschaamd

tussen uithalen van een adem door.

 

Een kaars is overbodig, de regen praat, verwart

en ieder alleen verzonken

aan de rand van een wereld.

 

Ze zat trots onder haar lamp,

luisterde naar zomernachten en beminde de bladeren

in een tuin, waar nu nog groene stiltes zwerven.