Krik-krakdoor Alexander Van de Sijpe

Soet 2019
18+
verdriet

Zoals toen ik als kind een slot op de mond 

en de sleutel nadien achter mijn rug 

zo draai ik nu de deur in haar hengsels

 

kijk van achter het glas naar de lucht

grijs als de platen waarmee ik 

mij de avond indraai

 

want eindelijk verzet ik na de dag

ook mijn zinnen schuifelen de gedichten

letter voor letter verdringt het wit

 

langzaam past mijn gesloten mond

in het ritme mompelt mijn lichaam

woorden zo scherp dat ze net niet

voorbij het puntje van mijn tong

 

ik ben in de taal verdwaald

mijn gedachten gekneld 

tussen de lijnen

 

want nadat ik als kind een slot

op de mond, hoort deze kamer

enkel nog het scheren van auto’s

in de stad het doffe strompelen 

van een bovenbuur het twijfelen

in televisiequizzen en ook daar

 

 

weet men het antwoord niet