Ode aan de verleidingdoor Floris Fens

Soet 2019
18+
liefde

In een laatste hoopje as 
verzwolgen, iedereen en alles
achterhaald door mijn eigen spoor
van waanzin, razernij en bedrog

Waar ik ze eerst nog bespotte
beloog en bedotte
waar alles eerst in mijn voordeel
werd beslist

Is nu slechts haat, verdriet
en dat wat ik achterliet
slingert nu als monstrueus geproportioneerde
duivel in mijn schoot

Het laaiende hellevuur likt aan mijn 
voeten zoals ik ooit aan de 
avocado's van versgeperste
citroentjes likte

Mijn door rimpels getekende tronie
weerspiegelt de haat die men
jegens mij koestert
tranen rollen nu voor niets

Dus voor een laatste keer 
huil en speel ik, snik ik
voor een opgelicht vensterraam
het blond gelokte balkon boven mij toe

Maar voor mijn woorden haar
toefluisteren kunnen
voordat de orale inkt doordringt
haar verzwelgt en overmant 

Komt tot haar een schreeuw
een vreselijke wanhoopskreet
van allen die haar
voorgingen

En net wanneer mijn lippen haar
bedrukken kunnen
en mijn ruwe hand haar nek
omsluit

Wordt ze uit mijn vingers
gerukt, getrokken, gesleurd

En met haar valt mijn wereld
in duizend-en-één stukjes
van een opgelicht vensterraam